ஊர்வலம்

திருவாரூர் தேர் 

நகர்ந்தால் 

அது 

நகர்வலம் 

பெண்ணே 

நீ 

அங்கு 

நடந்தால் 

அந்த தேரும் 

உன் பின் 

வரும் 

ஊர்வலம் . 

...கவியாழினிசரண்யா ...

தா(பே)ய்மையோடு ஒரு குரல்

மும்மாரி பொழிய வைத்து 

கம்மாவும் நிரம்ப வைத்து 

முத்தாக தானியம் 

விளைய வைத்து 

சுத்தமாக சுவாசிக்க வைத்தேன் 

என் ம(மா)க்களே 

சத்தான உணவோடு 

புத்தியும் தூண்டிவிட்டு 

அறிவியலும் கற்க 

அறிவு வளர்த்தேன் 

ஆக்கங்கள் பெருகிடவே 

களிப்பும் கண்டேன் 

அழிவுகளை அதிகமாக்கி 

ஆடம்பரத்தில் அமிழ்ந்தீர்களே 

என் அன்(வம்)பிற்க்குறியவர்களே 

வண்ண உணவுகளும் 

வாகன பெருக்கமும் 

குளிர்பதன சாதனமும் 

நிமிடத்தில் நிமிரும் உற்பத்தியும் 

அபார வளர்ச்சியென்று 

அடுக்கடுக்காய் மரங்களை 

வெட்டி வாழும் 

என் பி(தொ)ள்(ல்)ளை(லை)களே 

மாடிமேல் மாடியென 

பாரத்தை என் தலையில் வைத்து 

விரைவாக சென்றுவர சுரங்கம் வைத்து 

கழிவுகளை நிரப்பிடவே 

பாதாளத்தில் கொட்டி 

வாழும் மரங்களை வெட்டி 

வலுவான என்னை 

வலுவிழக்க வைத்தீர் 

என் செல்வ(ஜென்ம )ங்களே 

வலி பொருத்து வாழ வைத்தேன் 

வலி தாங்க முடியாமல் போகவே 

பேரழிவுதர ஆட்ப்படுத்தப்பட்டேன் 

இனி என் நிலை என் கையிலில்லை 

வசதிதேடி வாழுமுன்னே - இயற்கை 

வளம் காத்து வாழ்வை வாழப்பாருங்களேன் 

என் மதி(கெ )கொண்(ட்)ட மானிட(ரே)னே. 

  ...கவியாழினிசரண்யா... 

அகவை நூறு

பதினெட்டு மாதத்தில் வடிக்கப்பட்ட சிலையே 

தமிழின் பெருமைக்கு வைக்கமுடியாத விலையே 

பதினெட்டாயிரம் டன் சல்லிகளும் எஃகுஇரும்பும் 

ஐயாயிரம் டன் சாந்தும் கலந்த கலவையே 

வருடங்கள் பல கடந்தும் ஒருமுறையே தன்னை 

புதுப்பித்து மெருகேற்றிய குமரிப்பெண்ணே 

கடல் கொந்தளிப்பு அதிகம் நிகழும் 

பகுதியிலிருந்தும் சமாளித்து பிரச்சனை 

காட்டிகொள்ளாத குடும்ப பெண்ணே 

காலங்கள் கடந்தும் வருவோர்க்கு கம்பீரமாய் 

காட்சி தரும் எழிலோவிய மழலையே 

தனுஷ்கோடி புயலிலும் சிறிதும் ஆட்டம் 

காட்டாமல் வலிமை மிகுந்திருந்த ஆண்மையே 

இரண்டு கிலோ மீட்டரில் கால் நீட்டி உறங்கும் 

வயோதிக கொள்ளு பாட்டியே (தாத்தாவே) 

வருவோரை மடியில் சுமந்து வழிகாட்டி 

உரிய இடம் சேர்க்கும் தாய்மையே 

இந்தியநிலப்பரப்பையும் இராமேசுவரத்தையும் 

இணைக்கும் ஒரே இணைப்பு பாலமென 

சிறந்து விளங்கும் குருவே 

இன்றோடு உனக்கு அகவை நூறு - என்றும் 

சிறக்கும் உன்னால் தமிழனின் பேரு 

...கவியாழினி...

வசந்தம்

வாசித்த உடன் வசந்தம் வருமென்று

யாரோ வடித்த வர்ணனை வதந்தியை

மனதில் வாங்கிக்கொண்டு மலரை

வாசிக்க பறக்கிறது இந்த வண்ணாத்துப்பூச்சி ...

...கவியாழினி...

பால்வழியில் பாவையிவள்

பால்வழியில் பாவையிவள்  

வண்ணமயமான வண்ணத்துப்பூச்சிகள் 

வட்டமிட்டு பறந்துவர 

நட்போடு என்னை அழைத்துச்சென்று

இறக்கிவிட்டன 

வெண்பஞ்சு வானமென்னும் 

மெத்தையிலே நானும் விழ 

புகை மண்டல தேவதைகள் 

கைப்பிடித்து அழைத்துச்செல்ல 

வானவில்லால் கட்டிய நிலவு 

ஊஞ்சலில் இவளை அமரவைத்தன 

நட்சத்திரங்கள் என்னருகமர்ந்து 

ஒன்றுகூடி ஒளி வீச 

சூரியனும் தூர நின்று கடும் 

குளிரை மறையச் செய்ய 

பூமி வந்து அருகமர்ந்து 

பசுமைஎன்னும் விசிறி வீச 

கோள்களெல்லாம் என்னை 

சுற்றிவந்து கோலாக்கலமூட்ட 

பால்வழி அண்டத்தில் நிகழ்ந்தது 

இவளுக்கு உணவு பரிமாற்றம் 

வானின் விண்கற்கள் இவள் நடைபயில 

இடம் விட்டு நகர்ந்து செல்ல 

குளிர்காற்று செல்லமாக மெல்ல வந்து 

அந்த பல்லாக்கு ஊஞ்சலில் ஆட்டிவிட 

மேகம் சூழ்ந்த தென்றலது தாலாட்டுபாடிட 

கண்ணுரங்கினேன் நான் கண்ணுரங்கினேன் 

விழித்துப்பார்த்தேன், வாழ்ந்துகொண்டிருந்தது 

வானுலகமல்ல கனவுலகமென்று உணர்ந்தேன் 

பால்வழியில் பாவையிவள் மனம்மகிழ்ந்தேன் 

இந்த மண்ணுலகிற்கு விண்ணுலகை ஓர்நாள் 

விருந்துக்கு அழைத்துவர ஆசைகொண்டேன். 

...கவியாழினி...

மறுசுழற்சி

நம் மனம் 

ஓர் தண்ணீர் 

சுமைகள் 

பாரங்களாக 

மாறிட 

பனிகட்டியாகிறது 

சுமைகளெல்லாம் 

மறைந்து 

கண்ணீராக 

வெளியேற 

ஆவியாகி 

மறைந்து 

போகிறது 

மறுசுழற்சியானது 

நீர் மட்டுமல்ல 

நம் மனதின் 

எண்ணங்களும் 

...கவியாழினிசரண்யா...

இயற்கையின் காதல் மறுசுழற்சி

மேகமகளிடம் காதல் கொண்ட 

காற்று வாலிபன் 

காதல் ஆசையில் தீண்டிட 

கருவாக உருவாகும் 

மழைத்துளி மகள் அவள் 

வாழ ஆசைகொண்டு பூமிநோக்கிட 

வரும் வழியில் 

காலங்கள் மாறிவர பூப்பெய்தும் 

அவளை தீண்டிடாமல் 

மக்கள் குடைகளுக்குள் தஞ்சமுற 

மீறியும் தீண்டிவிட்டால் 

நடக்கிறது தலை குளியல் 

அவளின் வருகையில் மகிழ்ந்து

ஆற்றங்கரைகளிலும் ஓடைகளிலும் 

நடக்கிறது மகிழ்ச்சி திருவிழாக்கள் 

பருவக்காதல் அவளையும் 

எட்டிவிட நிகழ்கிறது சூரியனோடு 

காதல் திருமணம் 

மணந்த அவனோடு சங்கமித்து 

மகிழ்ச்சி வாழ்வில் 

ஆவியாகி அவனை சென்றடைய 

காதல் கணவன் 

அன்பில் மறந்து போகிறாள் 

வாழ்ந்த பூமி 

காய்ந்து கொண்டிருப்பதை 

பூமி ஈன்ற மகள்களாம் 

மரங்கள் தாயைகாக்க 

மேக மகளுக்கு முறையாக 

ஈன்றெடுக்கின்றன காற்றென்னும் 

மகனை மீண்டும் நடக்கிறது 

இயற்கையின் காதல் மறுசுழற்ச்சி 

...கவியாழினி...

அழகு

அருவிபோல் அடித்து கொட்டும் 

அடைமழையின் அழகை விட 

துளித்துளியாய் விழும் மழைசாரல்  

மனதிற்கு சுகமோடு அழகானது 

ஓராயிரம் மல்லிகையை கசக்கி எடுத்த 

வாசனை திரவியத்தின் வாசத்தை விட 

மலர்ந்திருந்து மனம் பரப்பும் ஓர்  தோட்டத்து 

 மல்லிகையின் மனம் மனதிற்கு சுகமானது 

இனிப்பு என எடுத்த சுத்தமான 

தேனின் சுவையை விட 

அளவோடு தேனிட்டு செய்த 

தேன்மிட்டாயின் சுவை இனியது 

பின்னிய கூந்தலில் சூடிய 

முழம் முழமான  பூவை விட 

பின்னிய கூந்தலில் அமர்ந்திர்க்கும் 

ஒற்றை ரோஜா தனி அழகு

பணத்திலே புரண்டு தினம் தினம் இன்பத்தில் 

வாழும் வசதி ஆடம்பர  வாழ்வை விட

அளவான வருமானத்தில் அன்பை பகிர்ந்து 

இன்பமும் துன்பமும் மாறிவர வாழும் 

ஏழையின் எளிய வாழ்வு அழகோ அழகு .

...கவியாழினி...  

நீயும் என்னைப்போல

அன்பிலே மூழ்கச்  செய்து 

கண்களால் காதல் வலைவீசி 

வார்த்தையில் அமிழ்தம் ஊட்டி

இருளை  ரசிக்க வைத்து

வானவில்லாய் வாழ்வை  மாற்றி

கட்டிலுக்கு ஆசை மூட்டி 

மலர்ந்த மலரின் மகிழ்வை காட்டி 

மாலை நேரத்தில் மயக்கம் தந்து 

காணும் காட்சிகளை அவனாக்கி   

மேனி தொடும் தென்றலை அவன் 

மூச்சுக்காற்றாய் உணரவைத்து  

தனிமையை நெருப்பாக்கி 

இளமையினை வாட்டி வதைத்து 

வரவிற்காய்  காத்திருக்க வைத்த 

என் காதலனுக்காய் வருகை பார்த்து

 ```தவிக்கும் என்போல் நீயும் ```

உன் காதலன் அருகிலிருக்க 

வளர்பிறையாய் வளர்ந்து 

மகிழ்ச்சியில் மிளிர்கிறாய்  

உன்னை விட்டு விலகிப்போகும் 

நாட்களில் தேய்பிறையாய் 

தேய்ந்து மடிகிறாயோ 

```நிலவே நீயும் என்னைப்போல``` 

...கவியாழினி ...  

பத்து நிமிடம்

அவசரமாக பணிக்கு போக வெளியில் வர 

பத்துநிமிடம் காக்கவைத்த தங்கை அவளை 

கடிந்துகொண்டு வாசலில் அமர்ந்தேன் 

சாந்தமுடன் வந்த தென்றல் 

மென்மையாக என்னை வருடிச்செல்ல 

என்னுள்ளும் அமைதி பரப்பியது 

எதிரே பூத்துக்குலுங்கும் வண்ண மலர்கள் 

பார்வைக்கு குளிர்ச்சியூட்ட இங்குமங்குமாய் 

சிற்சிறு எறும்புகளின் வரிசை கண்ணில் பட்டது 

எங்கே இவற்றின் பயணமென்று என் 

கண்கள் தேட காட்டிகொடுத்தது இறந்துபோன 

ஓர் இலைபுளுவிர்க்கு அங்கே அமைதியான 

முறையில் இறுதி அஞ்சலி நிகழ்ந்ததை 

சற்று என் பார்வை நகர ஈரப்பத மணலில்

 மொய்க்கும் கால்களோடு மரவட்டைகள் 

அங்குமிங்குமாய் எங்கோ எதையோ தேடின 

சற்று நிமிர்ந்தேன் கண்ணாடி இறக்கைகளோடு 

தும்பிகள் வட்டம் கட்டி எதையோ தேடி பறந்தன 

சுற்றி இருந்த மரங்களில் இங்கொன்றும் 

அங்கொன்றுமாய் குயில்கள் பாட ஒன்றாக 

கலந்து சங்கீதம் செவியை கட்டிப்போட்டது , 

வெளியில் எட்டிப்பார்க்க ஆடுகள் 

ஆட்டுக்குட்டிகளோடு இரவு நினைவுகளை 

அசைபோட்டபடி சூரியன் உதயமும் பெரிதாக 

கொள்ளாமல் அமைதியாய் அன்பு

 பகிர்ந்து கொண்டிருந்தன எதையோ தேடியபடி 

சட்டென வந்து நின்ற தங்கையிடம் 

இத்தருனத்திர்க்கு நன்றி கூறி நானும் 

நடைபோட்டேன் எதையோ தேடி ... 

...கவியாழினி ...

மாலை

தன் நிலா 
காதலியின் 
வரவை
ஒளிந்திருந்து  
ரசிக்க  
தன் 
ஒளிக்கதிர்களை 
சுருக்கி 
மறைந்துக்கொண்டான்
சூரியன்
தோன்றியது 
இதமான 
வேலை அது 
=மாலை= 
...கவியாழினி...

மண்வாசனை

-வான் மகன்- 

மேகமென்னும் 

தூதுவிட்டு 

மழையென்னும் 

வடிவில் 

கொடுத்திட்டான் 

மழையோடு ஓர் கற்பனை உறவு

இதமான மழைச்சாரலுடன் 

இலகுவான நடை நடக்க 

வந்துவிழுந்த மழைத்துளிகள்!!! 

மோகம் கொண்டு வந்து 

தேகம் தீண்ட நினைத்து கல்லில் 

தெறித்த பின் தெளிந்தாயோ 

அனுமதியில்லாமல் - பெண்மை 

தீண்டினால் அழிக்கப்படுவாயென்று!!! 

உள்ளம் புரிந்து என் இதழ்களில் 

சத்தமின்றி பக்கம்வந்து தித்திக்க 

முத்தமிடுகிறாயே எப்படி 

தெரிந்தது என்னுள்ளிருக்கும் -காதல் 

உன்னுள்ளும் இருந்ததோ!!! 

நனைந்தபடி நான் செல்ல தலை 

துவட்டிய தாயின் அன்பில் 

உணர்ந்தேன் உன் தாய்மையை 

எவ்வளவு அழகாய் - உன் கரங்களால் 

என்னை தலை குளிக்கவைத்தாய்!!! 

நனைந்த புத்தகத்தை பாதுகாக்க 

நான் ஓடி செல்கையில் ஒரு நிமிடம் 

மிதமானது உன் வேகம் புரிந்தேன் 

தோழமை உணர்வுகொண்டு - என் 

இனிய நட்ப்பாக வந்தது நீயென்று!!! 

...கவியாழினி...

மழையே

சோலைக்கு வரும் சோகம் 

உடனே தீர்க்கவரும் மேகம் 

உயிரினங்களுக்கு நீங்கும் தாகம் 

மயில்களுக்கு ஏற்படும் மோகம் 

சில்லென்ற உணர்வடையும் தேகம் 

தூரமாக ஓடிபோகும் சோகம் 

வீட்டுக்குள் மகிழ்ச்சி வரும்வேகம் 

மனிதவாழ்வில் இது ஒரு பாகம் 

கிடைத்திடுமே நீர் உலகின் ஏகம் 

அதனால் செழித்திடுமே முப்போகம் 

இதற்காக எத்துனையோ யாகம் 

ஏதும் நடத்தாமல் வதுவிடுமென யூகம் 

இவற்றை நினைக்கையில் வரும் ராகம் 

இயற்கையால் நமக்கு கிடைத்த யோகம் 

இனிய கொடை மழையே

...கவியாழினி...

அட்சயப்பாத்திரம்

கோடான கோடி 

கவிதைக்கு 

சொந்தமாகியும் 

புதிதாய் 

எழுத 

தொடங்கும் 

கவிஞனுக்கு 

கோடானகோடி 

கவிதைகளை 

வரவைக்கும் 

அட்சயப்பாத்திரம் 

===நிலவு=== 

...கவியாழினி...