இந்த மனம்

அழகான வாழ்க்கை ஓடிவிடாமலும்

 காத்திருக்காமலும் அனுதினம் நகர்கிறது 

ரோஜா முட்கள் குற்றினாலும் வலிக்காக 

நேரம் ஒதுக்க முடியாமல் ஓடினாலும் 

வழியில் தென்படும் மலர்ந்த ரோஜாவை 

ரசிக்க மறப்பதில்லை இந்த மனம் 

போராட்டங்கள் வாழ்வின் வேர்வரை 

வதைத்தாலும் வளர்வதற்காக அதற்க்கு 

நீரோட்டம் அமைக்க தவறுவதில்லை  இந்த மனம் 

சருகுகளின் பாதியிலே வாழ்கை 

பயணித்தாலும் பசுமை புற்களின் 

பச்சை வாசம் மறக்கவில்லை  இந்த மனம் 

அழுகை என்னுள் அருவியாய் கொட்டினாலும்

 சிரிக்கும் நேரம் வருகையில்  சிரிப்பை 

வீணாக்க நினைப்பதில்லை இந்த மனம் 

வலியோடு வாழ்க்கை வரமறுத்து 

வலுகட்டாயமாய் நகர்ந்தாலும் 

அந்த நகர்வின் சிற் சிறு மகிழ்ச்சிகளை 

தேடி மகிழாமல் விடுவதில்லை இந்த மனம் 

மணி நேரமெல்லாம் மரண வழியாக 

தோன்றினாலும் ஒரு நிமிடம் மலரின் 

முக மலர்சியாய் சிரித்து மகிழும் இந்த மனம்  

தன்னம்பிக்கையோடு தைரியமாய் 

விடாமுயற்சியோடு தன் பாதை  நோக்கி 

பயணத்தை தொடரும் இந்த மனம் 

சில நேரம் என்னையே  பெருமை பட வைக்கிறது.

....கவியாழினிசரண்யா... 

நெருப்புக் கூண்டு

பறந்து விரிந்த உலகுதன்னில் - சிறகடித்த 

பறவையிவள் எண்ணங்களை எடுத்து 
எரிதீயில் போட்டு பொசுக்குகின்றனர்- சமுதாய 
எதிர்ப்பார்ப்பென்று என்னை ஏமாற்றி 

அறிவு சுரங்கத்தில் அருளிய - பொருளென்று 
அறத்தோடு வளர்த்து அழகுநடைபோட 
புகழ் முன்னேற்றம் பெண்ணிற்கு - வேண்டாமென 
புழுகலேற்றம் மனதில் நிரப்புகிறார்கள் 

பருவ வயதினிலே முடித்திடனும் -திருமணம் 
பக்குவமாயென்று பனிக்கட்டியாய் உருக்கி 
மயக்குகின்றனர்; பள்ளி வயதிலே -பதியம்போட்டு 
மனதில் பசுமரத்தாணியான என்லட்சியத்தை 

உண்மைகளை எடுத்துக் சொன்னால் - ஊரார்க்கு 
உணராத வாயாடியென்று பெயர் 
தற்காப்புக் கலை கற்று - நடைபோட்டால் 
தகாத அடங்காப்பிடாரி இவள் 

சுதந்திரமென சுற்றித்திரிந்து சுடும் -பாதைச்செல்ல 
சுரத்தை இல்லாத பெண்ணல்ல 
அடைப்பட்ட கூண்டில் சுதந்திரமுடன் - வாழ 
அடிமை பெண்ணும் நானல்ல 

சுதந்திர நாட்டினில் சுதந்திரமுடன் - என் 
கூண்டின் சுற்றுத்தளம் என்சுதந்திரம் 
நெகுகிறது என்மனம் ; திறமைகள்  பொசுங்க 
நெருப்பிலிட்ட என்மனம் வேகுகிறது 

(சமூகமென்னும் நெருப்புக் கூண்டுக்குள் அடைப்பட்டு நானிங்கு ,என முன்னேற துடிக்கும் ஒரு பெண்ணின் குமுறல்கள் ) 

...கவியாழினி...

நின்னோடு என் நினைவுகள்

நீ என்னோடு இல்லையென்ற நிஜத்தை 
நீ என்னோடு இருப்பதான நினைவுகள் 
தோற்கடிக்கின்றன ; நீ என்னோடு 
இல்லையென கேலி செய்கையில் பிம்பமற்ற 
நிழலாய் வந்து வேலியென நிற்கிறாய் நீ 

கடற்கரை மணலில் என் கால்தடங்களின் 
அருகில் உன் கைபிடித்து வரும் இடைவெளிதாண்டி 
இல்லாத உன் பாதச்சுவடுகள் இருப்பதாகவே 
எண்ணி மகிழ்கிறேன் எப்பொழுதும் நான் 

என்னை சுற்றி ஒலிக்கும் எத்துணையோ 
சப்தங்களுக்கு மத்தியில் உன் குரல்நான்கள் 
எழுப்பிய ஒலிகள் மட்டும் என்னுள் சங்கீதமாய் 
வீணை மீட்டிகொன்டே இருக்கிறது 

வருடங்கள் ஓடினாலும் வயதே கூடினாலும் 
சித்திரை வெயிலிலும் நித்திரை கொள்கிறேன் 
உன் மார்பின் கதகதப்பில் என் தலை வைத்து 
உறங்கிய அந்த சிறு நாட்களோடே ஒவ்வொரு 
இரவும் உறக்கம் கொள்கிறேன் நான் 

எவ்வளவு சோகங்கள் என்னை சூழ்ந்தாலும் 
உன்னோடு வாழ்ந்த நாட்கள் மனதில் ஓட 
மகிழ்ச்சி கொட்டும் ;எத்துனை வேகமாக வந்தாலும் 
என்னை தாண்டி செல்ல மறுக்கிறது உன் நினைவுகள் 

எல்லாவித அழகு ஆடைகளை வாங்கியும் 
அழகு குறைந்தே தோன்றுகிறது பெட்டியில் 
பொக்கிசமாய் உறங்கும் நீ வாங்கித்தந்த 
பாவாடை சட்டையின் அழகின் முன் 

அந்நாட்களில் களைத்து இறங்கி வந்து 
இழைத்த உடம்போடு உணவு உண்கையில் 
உழைத்த உன்மீது வரும் வியர்வை நறுமணத்தை 
வாசித்துகொண்டே இந்நாட்களில் தினமும் 
உண்கிறேன் என் மதிய உணவை 

ஊராரும் உடனிருப்போரும் நீ இல்லையெனலாம் 
என்னுள்ளிருக்கும் உன்னை என்னையன்றி 
உன்னால் கூட உணரமுடியாது "அப்பா " -இவள் 
உன் உணர்வுகளை சுவாசித்து வாழ்வைநேசிப்பவள் 

நான் பட்டாம்பூச்சியாய் பறந்து திரிந்தாலும் 
என்றும் நின்னோடு என் நினைவுகள். 

...கவியாழினிசரண்யா...

தா(பே)ய்மையோடு ஒரு குரல்

மும்மாரி பொழிய வைத்து 

கம்மாவும் நிரம்ப வைத்து 

முத்தாக தானியம் 

விளைய வைத்து 

சுத்தமாக சுவாசிக்க வைத்தேன் 

என் ம(மா)க்களே 

சத்தான உணவோடு 

புத்தியும் தூண்டிவிட்டு 

அறிவியலும் கற்க 

அறிவு வளர்த்தேன் 

ஆக்கங்கள் பெருகிடவே 

களிப்பும் கண்டேன் 

அழிவுகளை அதிகமாக்கி 

ஆடம்பரத்தில் அமிழ்ந்தீர்களே 

என் அன்(வம்)பிற்க்குறியவர்களே 

வண்ண உணவுகளும் 

வாகன பெருக்கமும் 

குளிர்பதன சாதனமும் 

நிமிடத்தில் நிமிரும் உற்பத்தியும் 

அபார வளர்ச்சியென்று 

அடுக்கடுக்காய் மரங்களை 

வெட்டி வாழும் 

என் பி(தொ)ள்(ல்)ளை(லை)களே 

மாடிமேல் மாடியென 

பாரத்தை என் தலையில் வைத்து 

விரைவாக சென்றுவர சுரங்கம் வைத்து 

கழிவுகளை நிரப்பிடவே 

பாதாளத்தில் கொட்டி 

வாழும் மரங்களை வெட்டி 

வலுவான என்னை 

வலுவிழக்க வைத்தீர் 

என் செல்வ(ஜென்ம )ங்களே 

வலி பொருத்து வாழ வைத்தேன் 

வலி தாங்க முடியாமல் போகவே 

பேரழிவுதர ஆட்ப்படுத்தப்பட்டேன் 

இனி என் நிலை என் கையிலில்லை 

வசதிதேடி வாழுமுன்னே - இயற்கை 

வளம் காத்து வாழ்வை வாழப்பாருங்களேன் 

என் மதி(கெ )கொண்(ட்)ட மானிட(ரே)னே. 

  ...கவியாழினிசரண்யா... 

வேதனையுடன் ஓர் உ(யிர்)டல்

  

பணப்பெட்டி 

வாங்க 

ஆசைகொண்டு 

தீப்பெட்டி 

அடுக்கி 

வாழ்ந்து 

ரண(ம்)கெட்டியாக 

நிலை 

கடந்து 

கனபெட்டியாய் 

செல்ல 

முடிகிறது 

எங்கள் 

வாழ்க்கை 

சவபெட்டியில். 

வேதனையுடன் ஓர் உ(யிர்)டல்

...கவியாழினி...

எல்லையற்ற கடலின் ஓர் அலை

பத்துமாதமாய் வயிற்றில் 

தங்கி பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

மொத்தமாக கயிற்றில் 

உயிரை விட வந்தாய் ---இல்லை 

ஒரு துளி விந்தில் 

பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

ஒரு துளி விசத்தில் உயிரை 

மரிக்க துணிந்தாய் ---இல்லை 

இருவரின் சக்தியும் ஒன்றாகி 

பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

ஒருவனா(ளா)ய் கத்தியில் 

உயிரை பிரிக்க வந்தாய்---இல்லை 

உன் பெற்றோரின் உடல் 

சூட்டில் பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

நெருப்பின் சூட்டில் 

பஸ்பமாக வந்தாய் ---இல்லை 

பனிக்குட நீரில் 

பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

பலகுட நீரென கடலில் 

மூழ்க வந்தாய் ---இல்லை 

தலைகீழாய் இவுலகில் 

பிறந்தவனெ(ளெ)ன்றா 

தலைகீழாய் மலையில் 

விழ வந்தாய் ---உணர்வாயோ 

இரு உடல்களின் காமத்தால் 

பிறக்கவில்லை நீ 

இரு உள்ளங்களின் சங்கமத்தால் 

மண்ணில் பிறந்தாய் 

உள்ளுறுப்புக்களின் மாற்றத்தால் 

பிறக்கவில்லை நீ 

உணர்வுகளின் உச்சத்தில் 

உலகில் பிறந்தாய் 

வாழ்வின் வலி தாங்காமல் 

வந்தாயே உயிர் விட 

நினைப்பாயோ ஒருநிமிடம் 

உன்னை உயிரோடு ஈன்றெடுக்க 

உன் தாய் அனுபவித்த வலியை-அதை 

தாண்டியா உன் வாழ்க்கை வலிக்கிறது ? 

உற்றவள் உள்ளிருந்து துடிக்க 

தன்னிலையறியாது தவித்த 

உன் தந்தையின் தவிப்பின் 

வலியை விடவா 

உன் வாழ்கை வலிக்கிறது ? 

சிறு உயிரான உனக்கு வலி 

பொருத்து வாழ்வு தந்த 

அந்த தாய்தந்தை வலிக்காக 

வலி நிறைந்த உன் வாழ்வை 

வாழ்ந்து காட்ட மாட்டாயோ 

வாழ்வின் எல்லை உன்னைவிட்டு 

உன் உயிர் பிரியும் வரை அல்ல 

உன் உள்ளத்தை விட்டு 

உன் தன்னபிக்கை பிரியும் வரை 

பரந்த கடலாய் இவ்வுலகினிலே 

ஓயாத அலைகலென 

எல்லோர்க்கும் ஓர் வாழ்வுண்டு 

அதில் உன் வாழ்வும் 

எல்லையற்ற கடலின் ஓர் அலை ... 

...கவியாழினிசரண்யா...

காற்று எங்கே அழைத்துக் செல்லுமோ அங்கே

என் முன்னோர்களின் 

எத்துனை தலைமுறைகள் தாண்டி 

இன்று நானிருக்கிறேன்? 

இந்த உலகம் ஐம்பூதங்களில் 

குடிகொண்டு வாழ்வதை 

ஆன்மீகம் என்கிறார்கள் 

இந்த உலகின் ஐம்பூதங்களை 

ஆராய்ந்து வாழ்வதை 

அறிவியல் என்கிறார்கள் 

தியானித்து உலகை மறந்து 

சமாதி நிலை அடைவதுதான் 

ஆன்மீகத்தின் உச்சமென்றால் 

எப்படியும் மனிதன் ஒரு 

தருணத்தில் சமாதி நிலைக்குத் 

தானாகவே செல்கிறானே 

நித்தம் கண்டுபிடிப்புகளும் 

அழிவுகளும் ஆராய்ச்சிகளும்தான் 

அறிவியலின் உச்சம்மென்றால் 

ஒவ்வொரு கணத்திலும் 

இவ்வுலகில் ஒன்று 

அழிவுக்குள்ளாகியும் 

புதிய கண்டுபிடிப்பாகவும் 

உருவாகிறதே ! 

ஒரு துளி விந்தின் 

வெளியேற்றந்தான் 

ஆழ்ந்த அன்பின் 

உச்சமென்றால் 

அதுவும் சிலநேரங்களில் 

திருப்தியடையாத ஒன்றாக 

மாற்றம் பெருவதேன்? 

இங்கே , 

இறப்பையும் பிறப்பையும் தாண்டி 

சூரிய சந்திர உதயமறைவை தாண்டி 

ஆன் பெண் அன்பை தாண்டி 

ஆன்மிக அறிவியலை தாண்டி 

உலகமென்னும் 

நாடக மேடையில் 

மனிதர்களென்னும் 

கதாபாத்திரத்தில் 

நித்தம் ஒரு நாடகம் 

அரங்கேறிகொண்டே 

இருக்கிறது 

தனக்கு எதிரே ஒரு சபை 

தம் நடிப்பை கண்கொட்ட 

பார்த்து கொண்டிருப்பதை 

உணர்ந்து நடிப்பவன் 

உச்சம் பெருகிறவனாகவும் , 

தானே நடிகன் 

தானே பார்வையாளனென 

நடிப்பவனை எச்சமாக 

நினைக்கவைத்தும் 

இந்த உலகம் என்றும் 

சாதா(சதா)ரணமாகவே 

இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. 

காலங்கள் முடிந்த பின்பு 

ஆடிய ஆட்டங்கள் மறைந்து 

அமைதியாக செல்கிறான் 

காற்று எங்கே அழைத்துக் செல்லுமோ அங்கே... 

...கவியாழினி...

மறுசுழற்சி

நம் மனம் 

ஓர் தண்ணீர் 

சுமைகள் 

பாரங்களாக 

மாறிட 

பனிகட்டியாகிறது 

சுமைகளெல்லாம் 

மறைந்து 

கண்ணீராக 

வெளியேற 

ஆவியாகி 

மறைந்து 

போகிறது 

மறுசுழற்சியானது 

நீர் மட்டுமல்ல 

நம் மனதின் 

எண்ணங்களும் 

...கவியாழினிசரண்யா...

இந்த வாழ்வில் இந்த நாள்

நறுமுகை மலர்களின் நந்தவனத்தில் 

நான் கண்டெடுத்த ஒருவகை மலராய் 

இந்த வாழ்வில் இந்த நாள் 

...கவியாழினி...

ரணத்தின் தழும்புகள்

கணவனிழந்த   தனிமை பெண்ணிவள் 

தன்மானத்தோடு தனியே வாழ்ந்தால் 

விடவில்லை  காமமுடன் 

கயவர்கூட்டம் மாற்றியது அவளை 

=======விலை மாதுவாய்======

தாய்தந்தையற்று தனித்து கிடந்தான் 

சிறுவனிவன் அலைந்து திரிந்தான் 

பசியின்கொடுமை நீட்டியகையில் ஒன்றும் 

போடவில்லை திருடிஓடி தின்றவனிடம்  

வயிறும் சொல்லவில்லை திருடியதை 

உன்ன மாட்டேனென்று மாறிவிட்டான் 

======திருடனாக====== 

தொலைக்காட்சியும் இணையத்தின் 

வேண்டாத தளங்களும் காட்டியது 

அந்தரங்கத்தை கண்டபடி 

தனித்துக்கொண்டான் காமத்தை 

அடுத்தவீட்டு சிறுமியிடமும் வெளியில் 

சொல்ல தயங்கும் ஊமை 

கண்ணியிடமும் மாறிப்போனான் 

======காமுகனாய்======

வேலைத்தேடி அலைந்தான் உழைக்கிறேன் 

கொடுஎன்றான் கொடுக்கவில்லையாரும் 

பசியின் கொடுமை மாற்றியது வழிபறியில் 

வேலையில்லை என்றவனே வந்துவிட  

இருப்பதை எல்லாம் கொடுத்து உயிர்த்தப்பி 

ஓடினான் இன்று மாறிவிட்டான் பிரபல

 ======அடிதடியாலனாய்======

மன்னிக்க வேண்டிய தவறுகளை 

மலையாக வார்த்தைகளால் வதைத்து 

கொட்டியது சமூகம்; திருத்த வேண்டிய 

சட்டமும் கேளிசெய்யவே வெறுத்துப்போனான்

 வீழ்த்தி தள்ளினான் உயிர் அருமை 

தெரியாமல் இன்று உலா வருகிறான் 

======தீவிரவாதியாய்====== 

பிறப்பதில்லை இங்கு யாரும் 

சமூகதுரோகிகளாய் மாற்றுகிறோம் 

துரோகிகளாய்  நாம்  அன்பும் 

அரவணைப்பும் அடிப்படை 

உரிமையும் இல்லாமல் 

போகவே மாற்றபடுகிறார்கள் 

சமூக துரோகிகளாய் 

படும் ரணங்கள் காயமால் மாற்றமிட 

தழும்புகளாய் மாறுகின்றன 

======ரணத்தின் தழும்புகள்====== 

 ...கவியாழினி...

(இங்கு இப்படைப்பை பதிவதில் எனக்கும் வருத்தமே  இங்கு சுட்டி காட்டும் சூழ்நிலைகளால் மட்டுமே அவர்கள் அப்படி மாற்றம் பெற்றார்கள் என்பது என் கருத்து இல்லை இப்படியெல்லாம் மாற்றமடையும் இவர்களுக்கு நம்மால் முடிந்த அன்பை காட்ட அவர்கள் சமூக விரோதிகளாக  மாற்றம் பெறாமல் தடுக்க முடியும் என்பதே என் கருத்து அதை உணரவே இங்கு இந்த படைப்பு உதாரணம் : பசியில் துடிப்பவனுக்கு ஒரு வேலை உணவு கொடுத்தால் அவன் திருடனாவது இன்றைய பொழுதில் நீ இட்ட ஒரு வேலை சோற்றில்  தடுத்து நிறுத்தப்படும் .)

அழகு

அருவிபோல் அடித்து கொட்டும் 

அடைமழையின் அழகை விட 

துளித்துளியாய் விழும் மழைசாரல்  

மனதிற்கு சுகமோடு அழகானது 

ஓராயிரம் மல்லிகையை கசக்கி எடுத்த 

வாசனை திரவியத்தின் வாசத்தை விட 

மலர்ந்திருந்து மனம் பரப்பும் ஓர்  தோட்டத்து 

 மல்லிகையின் மனம் மனதிற்கு சுகமானது 

இனிப்பு என எடுத்த சுத்தமான 

தேனின் சுவையை விட 

அளவோடு தேனிட்டு செய்த 

தேன்மிட்டாயின் சுவை இனியது 

பின்னிய கூந்தலில் சூடிய 

முழம் முழமான  பூவை விட 

பின்னிய கூந்தலில் அமர்ந்திர்க்கும் 

ஒற்றை ரோஜா தனி அழகு

பணத்திலே புரண்டு தினம் தினம் இன்பத்தில் 

வாழும் வசதி ஆடம்பர  வாழ்வை விட

அளவான வருமானத்தில் அன்பை பகிர்ந்து 

இன்பமும் துன்பமும் மாறிவர வாழும் 

ஏழையின் எளிய வாழ்வு அழகோ அழகு .

...கவியாழினி...  

நீர் குமிழிகள்

நீர் நிலைகளில் 

வந்து 

மறைவது போல் 

வாழ்விலும் 

இன்பங்களும் 

துன்பங்களும் 

நீர் குமிழிகளாய் 

...கவியாழினி ...

பத்து நிமிடம்

அவசரமாக பணிக்கு போக வெளியில் வர 

பத்துநிமிடம் காக்கவைத்த தங்கை அவளை 

கடிந்துகொண்டு வாசலில் அமர்ந்தேன் 

சாந்தமுடன் வந்த தென்றல் 

மென்மையாக என்னை வருடிச்செல்ல 

என்னுள்ளும் அமைதி பரப்பியது 

எதிரே பூத்துக்குலுங்கும் வண்ண மலர்கள் 

பார்வைக்கு குளிர்ச்சியூட்ட இங்குமங்குமாய் 

சிற்சிறு எறும்புகளின் வரிசை கண்ணில் பட்டது 

எங்கே இவற்றின் பயணமென்று என் 

கண்கள் தேட காட்டிகொடுத்தது இறந்துபோன 

ஓர் இலைபுளுவிர்க்கு அங்கே அமைதியான 

முறையில் இறுதி அஞ்சலி நிகழ்ந்ததை 

சற்று என் பார்வை நகர ஈரப்பத மணலில்

 மொய்க்கும் கால்களோடு மரவட்டைகள் 

அங்குமிங்குமாய் எங்கோ எதையோ தேடின 

சற்று நிமிர்ந்தேன் கண்ணாடி இறக்கைகளோடு 

தும்பிகள் வட்டம் கட்டி எதையோ தேடி பறந்தன 

சுற்றி இருந்த மரங்களில் இங்கொன்றும் 

அங்கொன்றுமாய் குயில்கள் பாட ஒன்றாக 

கலந்து சங்கீதம் செவியை கட்டிப்போட்டது , 

வெளியில் எட்டிப்பார்க்க ஆடுகள் 

ஆட்டுக்குட்டிகளோடு இரவு நினைவுகளை 

அசைபோட்டபடி சூரியன் உதயமும் பெரிதாக 

கொள்ளாமல் அமைதியாய் அன்பு

 பகிர்ந்து கொண்டிருந்தன எதையோ தேடியபடி 

சட்டென வந்து நின்ற தங்கையிடம் 

இத்தருனத்திர்க்கு நன்றி கூறி நானும் 

நடைபோட்டேன் எதையோ தேடி ... 

...கவியாழினி ...

விவாக(ம்) ரத்து

@@@ விவாக(ம்)ரத்து @@@  

நந்த வனத்து தேன்சிட்டுகளாய் 

சிந்தை சொல் கேளாது 

வந்த நேரங்காலம் பாராது 

விந்தைக் காதல் கொண்டோம் 

அந்த ரத்துப்பறவைகளாய்ப் பறந்து 

அந்தி சாயும்நேரம் மறந்தோம் 

காந்த நிலாவானம் வந்தும் 

நீந்தித் திரிந்தோம் காதலுக்குள் 

காமத்தீ பற்றிவிட நாள்குறித்தோம் 

திரு மனத்திற்கு உறவினரோடு 

கோபத்தீ சூழ்ந்தாலும் கன்றுகளென 

பெரு மனங்கொண்டு முடித்தனர் 

சாபத்தீ தீண்டாமல் வாழவேண்டி 

உறு கொண்டாலும் வாழ்த்தினர் 

வேகத்தீ யாய் மனம்பொங்க 

பெருங் கடலாய் இன்புற்றோம் 

தேனிலவு லயித்துப்போனது மீட்டிய 

கட்டிலினிசை தினம் கேட்டு 

வெண்ணிலவு கரையென தோன்றியது 

வாழ்வினிசை தினம் பார்த்து 

சிறுபிளவு தோன்றியது இல்லறத்தின் 

இனியஇசை மீட்ட வழித்தெரியாமல் 

சிறிதளவு நிம்மதியும் சிதறிப்போனது 

பண்ணிசை புரிதல் தவறியதால் 

புரிந்து பேசிக்கொண்ட மௌனங்கள் 

புரியாமல் பேசிக்கொண்டன இன்று 

பரிந்து பகிர்ந்துகொண்ட தருணங்கள் 

அறியாமல் தகர்ந்து போயின 

செறிந்து வளர்ந்திருந்த அன்பு 

புரிதலில்லாமல் சிதறிப் போயின 

கடிந்து கொள்கிறது ஒவ்வோர்நாளும் 

விடியல் வேண்டா மென்று 

விட்டுக்கொடுத்த மனங்கள் சிறுநேரம் 

விட்டுக்கொடுத்து பேச முடியாமல் 

தட்டிக்கொடுத்து இணைந்த சகிப்புத்தன்மை 

தட்டுக்கெட்டு சலித்துப் போனதால் 

கட்டுப்படுத்த முடியாத அகந்தைக்கோபத்தால் 

மெட்டில்லாத பாடலானது வாழ்வாய் 

எட்டிப்பிடிக்க முடியாத வெண்ணிலாவென 

எட்டிஉதைக்குது வாழ்வு மனதிற்கு 

வெறும் காலங்கடத்தி பேசிய 

நாட்களில் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை 

வருங் காலத்தில் வாழ்வின் 

நாட்களை வகுக்கும் வழிகளை 

பெரும் போராட்டமான வாழ்வினில் 

நாட்கள் இனிநகர வேண்டாமென 

இரு மனங்களும் இணைந்தெடுத்திட்டு 

நாளையோடு விவாக(ம்) ரத்து. 

...கவியாழினி...

எதையோ தேடுது மனசு

காலை எழுந்து கண் விழித்து 

அவசரமாய் ஆர்ப்பரிக்கும் சூழலில் 

வேலை என்ற பெயரில் ஓடிஓடி 

தயாராகும் நேரமற்ற நேரத்தில் 

ஆளுக்கொரு வழியாய் சொல்லி சொல்லாமலும் 

விடைபெற்று வழியோடு செல்கையில் 

வந்துநிற்கும் நிமிடம் தேனிக்களாய் மொய்க்கும் 

வாகனங்களின் பறக்கும் வேகத்தில் 

இரண்டடி நடையெடுக்க செவியில் விழும் 

ஓராயிரம் அபார சப்த்தத்தில் 

ஓட்டமும் நடையுமாய் முண்டியடித்து செல்லும் 

காலை நேர சாலை பார்க்கையில் 

ஒருரூபாய் முதல் ஓராயிரம் ரூபாய்க்காக 

ஓடிபெருக்கி ஓசை எழுப்பியும் 

ஒய்யாரமாய் அமர்ந்தும் வேலை பார்ப்பவர்களை 

ஒருகணம் உற்றுப் பார்க்கையில் 

வாடியும் மலர்ந்தும் விறுவிறுப்பாய் நுழையும் 

பள்ளி மாணவர்களை பார்க்கையில் 

உணவு வேலையென மனித கூட்டமே 

காத்திருந்து உண்ணும் நேரத்தில் 

வீட்டிற்கு போகும் நேரத்திற்காய் காத்திருந்து 

விடைப்பெற்று சோம்பலாய் செல்கையில் 

சமையலும் படிப்பும் பணி முடிப்புமாய் 

முடித்து ஒன்றுகூடி உன்கையில் 

அவரவர் பணிமுடித்து மன அமைதியோடு 

இரவு படுக்கைக்கு செல்கையில் 

படுத்து கண்கள் மூடிய நிமிடம் 

கண்கள் கண்ணுறக்கம் செல்கையில் 

தினம் தினம் நிமிடமுமாய் நெருடலாய் 

வாழ்க்கையோடு வழக்கம் போல் 

வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தாலும் 

எதையோ தேடுது மனசு! 

...கவியாழினி...

கற்சிலையும் கண்ணீர் வடிக்கும்

பட்ட படிப்பு படித்து பணிசெய்து 

வீடுகட்டி பாவையிவள் 

கவலையின்றி வாழுகிறாளென 

பேசிடும் ஊரார்க்கு தெரியுமோ 

படாதபாடு பட்டு படிப்படியாய் 

படிப்போடு பணிசெய்து பண்போடு 

அவள் வாழும் வாழ்வு 

உறவாளன் வந்திருந்தும் சிரித்து 

பேச கூட பிடிக்கலையோ சிறுக்கிக்கு 

தனியாகவே வாழ்வை சமாளிக்கும் 

அசட்டு தைரியோமோவென பேசும் 

உறவினருக்கு தெரியுமோ 

ஆணவனின் தாய்மை

பிரசவ அறைக்கு தன் 

மனைவியை அனுப்பி 

வெளிநின்று தவித்து -தன் 

இதயமென்னும் கருவறையில் 

மனைவி பிள்ளையென 

இருவரை சுமந்திருக்க 

மீட்டா இசை

மீட்டாமலே 

இசைப்பாடுகிறது  

வீணை 

உன் 

பொன்விரல்கள்

அதன்மேல் 

பட்டதால் ...

...கவியாழினி...

ஞாபகமறதி

ஞாபகமிருக்க 

வேண்டியவற்றை 

====மறந்தும்==== 

மறக்க 

வேண்டியவற்றை 

====ஞாபகித்தும்==== 

மறந்த நினைவுகள் 

ஞாபகம் வருகையில் 

ஞாபகங்கள் சிலநேரம் 

====மறதியாகி==== 

இன்பமும் துன்பமுமாய் 

இனிய நம் வாழ்வில் 

====ஞாபகமறதிகள்==== 

...கவியாழினி ...

புன்னகைப் பூக்கள்

உள்ளத்தில் சுமையிருந்தாலும்

உதடுகளில் புன்னகை மலர 

உலகத்தவரின் உதடுகளிலும்

உதிக்க வைப்போம் புன்னகை பூக்களை ...  

...கவியாழினி...